Radiologie is een prachtig en gevarieerd vak van beeldvormende diagnostiek tot beeldgeleide interventies, waarmee dagelijks het verschil wordt gemaakt voor vele en diverse patiënten.
Met de voortschrijdende techniek en toepassing van CT en MRI, de opkomst van AI en vraag naar minimaal invasieve behandelingen (zoals trombectomie bij een herseninfarct) is het niet altijd makkelijk om 24/7 deze zorg te organiseren in het eigen ziekenhuis met één vakgroep van radiologen.
Altijd dienst
Tijdens de FMS Netwerkavond: Werken met werkplezier - wie regelt dat eigenlijk? vertelden twee interventieradiologen, Farshad Imani uit het Amphia Ziekenhuis en Wouter Dinkelaar uit het Albert Schweitzer Ziekenhuis, hoe zij met elkaar in gesprek zijn gegaan over het samen organiseren van de diensten.
In beide ziekenhuizen verdeelden ze met 4 of 5 interventieradiologen de bereikbaarheidsdienst, wat in de praktijk betekende dat ze 1 op 4 en soms 1 op 3 weekenden dienst hadden. Allemaal bleven ze het vak van interventieradioloog prachtig vinden door de acute zorg, techniek, innovatie, het teamwork en directe resultaat, maar het altijd bereikbaar zijn, altijd plannen en altijd rekening houden ging steeds zwaarder vallen.
Samen doen
In beide ziekenhuizen was wel eens geopperd dat er voor de dienst eigenlijk een interventieradioloog bij zou moeten, maar voor het totale interventieradiologische werk zou dat niet nodig zijn. Daarmee werd het niet zozeer een personeelsprobleem, maar een organisatieprobleem. En de oplossing is vervolgens gezocht in de samenwerking, om te beginnen tussen deze twee interventieradiologen.
Ze maakten de berekening dat met circa 400 acute interventieverrichtingen in de dienst per jaar in beide ziekenhuizen, het zou moeten kunnen om dat met één dienstdoend interventieradioloog op te vangen. Dit zijn ze binnen de ziekenhuizen met directe collega's, op de afdeling, met collega's van andere specialismen en hun besturen gaan bespreken. En in januari 2026 zijn ze als pilot van start gegaan, waarbij één interventieradioloog een weekenddienst heeft voor beide ziekenhuizen. Dit geeft een dienstfrequentie van 1 op de 10 weekenden en een dienst waarin er meer te doen is, daar waar een dienst voorheen ook wel erg rustig kon zijn.
In de praktijk
Ontstaat nu vaak de situatie dat tegelijkertijd in beide ziekenhuizen een interventieradioloog nodig is? Nee, en ook minder vaak dan gedacht. Sinds de start van de pilot is drie keer voorgekomen (één keer acuut, 2x semi-acuut) dat een tweede interventieradioloog is gevraagd in huis te komen. Hiervoor is geen achterwacht ingericht. Ze laten als groep interventieradiologen aan het begin van het weekend aan elkaar weten wie er zo nodig in de buurt is om bij te springen.
Gaf het veel problemen om dit praktisch, juridisch en financieel te regelen? Nee, er zijn nulurencontracten aangegaan met het andere ziekenhuis, toegang tot ICT en EPD kon daarmee worden geregeld, er is kennisgemaakt op de afdelingen (laboranten, interventiekamers, materiaal) en er is geen financiële verrekening van de patiëntenzorg, die in het andere dan het eigen ziekenhuis wordt gedaan.
De pilot loopt nu meer dan een half jaar en de betrokken interventieradiologen zijn enthousiast. De grootste uitdaging was het vertrouwen te krijgen van hun werkomgeving. Hun devies: zelf initiatief nemen en een ziekenhuis die daar de ruimte voor geeft. Door het eenvoudig te houden, zijn de diensten en de zorg geregeld, terwijl de interventieradioloog er plezier in houdt en de patiënt in het eigen ziekenhuis kan blijven.
Lees meer in het artikel in Medisch Contact Twee ziekenhuizen, één dienst: 'Ik weet weer waarom ik dit vak zo leuk vind.', waarvoor beide interventieradiologen zijn geïnterviewd.
De FMS heeft een Handreiking Regionale samenwerking: Uitwisseling van medisch specialisten gepubliceerd, die een overzicht biedt van onderwerpen om aan te denken bij het organiseren van een samenwerking tussen ziekenhuizen voor de dagelijkse patiëntenzorg.